Kąpiele siarczkowo-siarkowodorowe słone to uznany zabieg balneologiczny stosowany w przewlekłych schorzeniach skórnych, chorobach układu ruchu różnego pochodzenia oraz łagodnych zaburzeniach układu krążenia.
Kąpiel wannowa w roztworze wody siarczkowo-siarkowodorowej słonej. Temperatura kąpieli 34-37 C, czas 15 min., częstotliwość codziennie lub co drugi dzień. Kąpiele siarczkowo-siarkowodorowe słone to uznany zabieg balneologiczny stosowany w przewlekłych schorzeniach skórnych, chorobach układu ruchu różnego pochodzenia oraz łagodnych zaburzeniach układu krążenia.Wpływ kąpieli na organizm zaczyna się już od momentu kontaktu skóry z wodą poprzez łagodne złuszczanie naskórka a następnie stymulację procesów odnowy. Działanie to wspomagają bakteriobójcze i grzybobójcze właściwości wody siarczkowej. Efekt miejscowy to również pobudzenie mikrokrążenia, lepsze ukrwienie oraz metabolizm skóry. Siarka przenika przez skórę i wchłania się do krwioobiegu w postaci siarkowodoru, koloidalnej oraz tiosiarczanu sodu zgodnie gradientem stężeń i na drodze transportu czynnego.Po przeniknięciu przez warstwy skóry siarkowodór tworzy wielosiarczki, będące fizjologicznym składnikiem tkanki łącznej i substratem do syntezy kwasu chondroityno-siarkowego (składnika chrząstek stawowych) oraz aminokwasów (cystyny i metioniny). Kąpiele siarczkowe wykazują również działanie przeciwzapalne uczestnicząc w procesach obrony antyoksydacyjnej organizmu. Procesy zapalne zakłócają równowagę procesów oksydacyjno-redukcyjnych z przewagą nadprodukcji wolnych rodników, odpowiedzialnych za szereg procesów uszkadzająco-degeneracyjnych. Zdysocjowany siarkowodór wchłonięty z kąpieli siarczkowych spełnia rolę neutralizatora wolnych rodników tlenowych lub reaktywnych form tlenu.Siła oddziaływania tego zabiegu zależna jest od stężenia związków czynnych w wodzie kąpielowej i wielkości powierzchni wchłaniania czyli powierzchni ciała. Uznaje się, że wchłonięciu ulega 10% siarki zawartej w wodzie siarczkowo- siarkowodorowej słonej. Im wyższe stężenie roztworu tym większa wchłanialność związków leczniczych.Wykorzystanie w leczeniu źródeł wód leczniczych zawierających wysokie stężenia czynnych związków siarki może zapewnić lepsze efekty leczenia.
Połączenie łagodnego ciepła z chemicznym działaniem borowiny stosuje się w chorobach zwyrodnieniowych stawów i kręgosłupa, stanach pourazowych, przykurczach i nerwobólach.
Kąpiel w solance z Zabłocia z najsilniejszą na świecie zawartością jodu. Bogata jest w jony: wapnia, magnezu, bromu, boru, krzemu, selenu i wielu innych biopierwiastków. Podczas kąpieli organizm oczyszcza się z toksyn i produktów przemiany materii, takich jak mocznika, kwasu moczowego, mlekowego, kreatyniny, a wchłaniane są rozpuszczone z soli jony: jodu, bromu, wapnia, magnezu, krzemu, selenu itp.
Z badań wynika, iż wannowa kąpiel solankowa daje lepsze efekty wchłaniania jodu niż kąpiel morska. W zimnej kąpieli woda w znikomym stopniu przenika przez skórę do wnętrza ciała. Z kolei ciepła kąpiel solankowa, przyczynia się do rozszerzania porów skóry, co ułatwia proces wymiany jonowej między ciałem, a roztworem kąpielowym. W efekcie czego organizm oczyszcza się z toksyn i produktów przemiany materii m.in. mocznika, kwasu moczowego, mlekowego, kreatyniny, a wchłaniane są rozpuszczone z soli jony: jodu, bromu, wapnia, magnezu, krzemu, selenu, itp.
Istotą działania leczniczego kąpieli solankowych są właściwości chlorku sodu (i innych rozpuszczonych w wodzie substancji mineralnych), który w czasie kąpieli przenika do skóry, odkładając się w postaci tzw. płaszcza solnego w warstwie rogowej naskórka. Dlatego też w mniejszym stopniu przenika on do krwi obwodowej. Chlorek sodu oraz inne jony (występujące wyłącznie w przypadku wykorzystania wody pochodzącej z naturalnych źródeł) oddziałują na organizm tylko poprzez receptory znajdujące się w skórze. Osadzając się na niej, po dłuższym czasie stosowania kąpieli przenikają przez warstwy rogowe naskórka do głębokości kilku milimetrów. Jony chlorkowe i sodowe wpływają na pracę układu nerwowego, poprzez działanie na zakończenia nerwowe znajdujące się w skórze. Przyczyniają się do osłabienia dolegliwości bólowych, a także obniżenia ogólnej pobudliwości. Obserwuje się także wpływ na regulacje czynności wszystkich narządów wewnętrznych.
Ze względu na właściwości roztworów soli po kąpieli następuje podwyższenie temperatury skóry o 0,2-0,7 °C. Utrzymuje się ona do 3 godzin po zabiegu. Dzieje się tak za sprawą pobudzenia termoreceptorów znajdujących się w powierzchniowych warstwach skóry oraz spowolnionemu uwalnianiu ciepła przez organizm. Dzięki utrzymaniu podwyższonej temperatury ciała obserwuje się przyspieszenie krążenia (długotrwałe przekrwienie skóry), a przez to lepsze dotlenienie tkanek oraz przyspieszenie przemiany materii. Występuje zwiększenie pracy gruczołów potowych, a przez to wzmożone wydalanie potu. Kąpiele solankowe powodują pobudzenie podziałów komórek naskórka i w konsekwencji jego pogrubienie.
SOLANKA Z ZABŁOCIA WSPOMAGA LECZENIE:
Kuracja Solanką:
